Ένα δωμάτιο που μεγαλώνει μαζί του

05 Nov Ένα δωμάτιο που μεγαλώνει μαζί του

Ο ερχομός ενός νέου μέλους στην οικογένεια φέρνει μεγάλες αλλαγές, τόσο στην καθημερινότητα όσο και στον ίδιο τον χώρο. Τον πρώτο καιρό οι ανάγκες αλλάζουν μέσα σε πολύ μικρά διαστήματα. Ο χώρος πρέπει να παραμένει λειτουργικός κάθε μέρα και, ταυτόχρονα, να προσαρμόζεται συνεχώς στις αλλαγές του νέου μέλους.

Τα πρώτα χρόνια

Κατά τη βρεφική ηλικία, ο χώρος εξυπηρετεί κυρίως τις ανάγκες των γονιών στη φροντίδα. Συχνά δεν χρειάζεται καν ξεχωριστό δωμάτιο: ο χώρος ύπνου του μωρού βρίσκεται στο υπνοδωμάτιο των γονιών και λύνει πολλά μικρά προβλήματα μέσα στη μέρα. Όσο όμως το μωρό μεγαλώνει, η αυτονομία του, οι ανάγκες του και η καθημερινότητά του ζητούν έναν δικό του χώρο, έξω από το δωμάτιο των γονιών. Μαζί αλλάζουν και τα έπιπλα, και διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα μέσα στο σπίτι.

Το δικό του δωμάτιο

Όταν το παιδί αποκτήσει το δικό του δωμάτιο, άλλοτε νωρίτερα κι άλλοτε αργότερα, οι ανάγκες του συνεχίζουν να αλλάζουν πολύ πιο γρήγορα από ό,τι ενός ενήλικα. Το δωμάτιο ξεκινά ως χώρος ύπνου και παιχνιδιού. Σταδιακά προστίθενται ο χώρος αποθήκευσης, ο χώρος προετοιμασίας και ένδυσης και, τέλος, ο χώρος μελέτης. Κάθε νέα λειτουργία παίρνει χώρο από τις υπάρχουσες, και όλες πρέπει να συνυπάρξουν αρμονικά.

Προνηπιακή ηλικία: χώρος για κίνηση

Το παιδί χρειάζεται πάνω απ’ όλα ελεύθερο χώρο, για να απλώνει τα παιχνίδια του, να κινείται άνετα και να αναπτύσσει τις πρώτες του δεξιότητες. Θέλει χώρο να μπουσουλήσει, να περπατήσει, να σκαρφαλώσει. Δίνουμε έμφαση σε έπιπλα και παιχνίδια που επιτρέπουν τέτοιες κινήσεις, όπως κάτι πάνω στο οποίο μπορεί να σκαρφαλώσει, και στερεώνουμε όλα τα έπιπλα στον τοίχο: ντουλάπες, ραφιέρες, βιβλιοθήκες.

Νηπιακή ηλικία: μια γωνιά για δημιουργία

Προστίθεται ένα χαμηλό γραφείο ή τραπεζάκι, όπου το παιδί κάθεται για να ζωγραφίσει και να πειραματιστεί με υλικά. Ο χώρος παιχνιδιού μένει, αλλά πρέπει πλέον να χωράει και αυτό.

Σχολική ηλικία: γραφείο και γωνιά διαβάσματος

Με το δημοτικό, το παιδί χρειάζεται ένα παιδικό γραφείο με οργάνωση: μια χαμηλή βιβλιοθήκη και ράφια για τα υλικά του. Ο χώρος του παιχνιδιού παραμένει, όμως τώρα χρειάζεται και ένας χώρος χαλάρωσης, μια γωνιά διαβάσματος.

Εφηβεία: ένα δωμάτιο με αυτονομία

Ο έφηβος χρειάζεται μεγαλύτερο γραφείο, πιο εξελιγμένη βιβλιοθήκη, μια ωραία γωνιά χαλάρωσης και, σίγουρα, μια δική του, αυτόνομη ντουλάπα.

Έπιπλα που ακολουθούν την αλλαγή

Η σωστή χωροθέτηση όλων αυτών των αναγκών καθορίζει αν το δωμάτιο θα μείνει λειτουργικό, ευχάριστο και οργανωμένο από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση, όταν συνήθως το παιδί το αποχωρίζεται και περνά σε μια άλλη φάση της ζωής του.

Για να ζει ένα παιδί αρμονικά μέσα στο σπίτι, πρέπει μαζί του να «μεγαλώνει» και το δωμάτιό του. Η επιλογή των βασικών επίπλων, όπως το κρεβάτι, η ντουλάπα και το γραφείο, έχει μεγάλη σημασία. Αυτά διαμορφώνουν τα κενά και τα πλήρη του δωματίου, και το αν μπορούν να αλλάξουν θέση ή χρήση καθορίζει πόσο λειτουργικά θα παραμείνουν σε βάθος χρόνου.

Ο σχεδιασμός ενός παιδικού δωματίου δεν αφορά μόνο τη διακόσμηση. Αξιοποιεί την ιδιαιτερότητα κάθε στοιχείου και καταλήγει στη διάταξη που θα επιτρέψει στο παιδί να αναπτυχθεί χωρίς χωρικούς περιορισμούς. Ένας απλός τρόπος να σκεφτείτε αυτές τις αλλαγές από πριν είναι να τις δοκιμάσετε πάνω στην κάτοψη του σπιτιού σας, μετακινώντας έπιπλα σε κλίμακα 1:50, όπως αυτά του PlanKit.